Heerlijk, die sneeuwzooi is weer weg! Een weekje winterplezier.. oké. Maar daarna; weg ermee. De fiets weer uit het schuurtje. Het vijvertje niet meer loshakken elke morgen (hoe zou het met de kikker zijn?). Tuindeur weer even open. Op naar de lente!! De hysterische berichtgeving rond de Elfstedentocht is gelukkig weer voorbij. De radioberichten zijn ook weer een beetje genormaliseerd. Het journaal op TV geeft een weer gevarieerdere kijk op het dagelijkse leven. DWDD is weer te genieten, kortom: DE LENTE KOMT ERAAN!!

Niet verkeerd, die stadstuintjes:

Het is maar goed dat je niet in de toekomst kunt kijken.
Ziek worden, dood gaan, gelukkig een open gegeven.
Wat zeker is, is het verleden. Gelukkiger tijden.
Daar moet je het dan mee doen…

Twee uur ‘s nachts. De slaap wil niet komen. Het piekeren des te meer. Waarom? Wat ging er fout? Komt het ooit nog goed? Hoe nu verder?  Een kop thee, een beschuitje met kaas geeft troost hoe raar ook op dit tijdstip. Een beetje rommelen aan de website, fotootjes uitzoeken, plannen maken(?), een beetje naar de radio luisteren. Inmiddels kennis gemaakt met ‘de nachtzuster’ Astrid. Ben lang niet de enige ‘s nachts die niet slapen kan. Er gaat een wereld open. Hoewel overdag plenty rust is de rust ‘s nachts meer voelbaar. Kom op Marie, zet hem op, er tegenaan, morgen weer een dag. Soms moet je jezelf eens stevig toespreken. Lekker zo’n blog, even alle sores op een rij.
Op naar de lente! Morgen weer een dag……..

De huismus is de meest getelde vogel dit weekend. Meer dan 110.000 maal geteld. Nummer twee de koolmees en op de derde plaats de merel. De uitslag hier in Rotterdam: geen enkele huismus te bekennen !?
Deze huismus is in Spanje gekiekt.
 

Vandaag en morgen worden er weer vogels geteld in de Nederlandse tuinen. In ons stadstuintje is het een gaan en komen van vogeltjes. Wel wat lekkers klaar leggen natuurlijk… Opmerkelijk dat de huismus zelden nog van de partij is, terwijl jaren geleden horden mussen op het terras neerstreken en er lustig op los kwetterden…

De tuin begint langzaam uit te lopen, als dat maar goed gaat.
Bloemknoppen kunnen kapot vriezen. Nog snel een beetje vorst voor het er echt om gaat spannen?
Of liever sneeuw, werkt isolerend.
Ik weet het niet (eigenlijk geen probleem, ik heb het toch niet voor het zeggen).
Afwachten maar, voorlopig doe ik het even met wat foto’s van het vorige seizoen…

De lol is weg, het plezier is op.
Zekerheden blijken drijfzand, rotsen worden zandhopen die makkelijk verwaaien en verdwijnen, zomaar.
Ik kijk uit naar de lente…

Een goed begin is het halve werk.
En een slecht begin? Kost dubbele energie?
Of simpelweg: opnieuw beginnen?
Wie het weet mag het zeggen….